ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2009

Λουντμίλα

…κι η Λουντμίλα τα βράδια
δεχόταν πολλούς
στ’ αχούρι της καλής χαράς,
τους περιποιούταν μ’ ευγένεια,
χάδια στα μαλλιά,
γλυκά λόγια,
τους γέλαγε πάντα στα Ελληνικά,
τους έδινε σάρκα απλόχερα
κι όταν σχόλαγε
και της έπαιρνε ο απάνθρωπος
όλες τις εισπράξεις,
ολομόναχη έμενε
στο σκυθρωπό δωμάτιο
του βρώμικου ξενοδοχείου
και τότε,
χωρίς καθόλου να μιλά,
έκλαιγε στα Ρώσικα.
Αλλά η μάνα της
ήταν μακριά, μακριά , μακριά,
στη στέπα και δεν άκουγε,
κανείς άλλος Θεός δεν υπήρχ’ εδώ
ν’ ακούσει το κλάμα της,
πήρ’ ένα μαχαίρι μια μέρα
κι απείλησε το ‘κόνισμα,
-την Παναγιά του Κόνεβιτσ-,
ύστερα το έμπηξε
στην εικοσάχρονη καρδιά της
και δεν ξαναγέλασε Ελληνικά,
ούτε ξανάκλαψε στα Ρώσικα.

ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΡΣΟΥΡΗΣ
Από τη συλλογή "ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΡΜΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ"