ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Με όλο το μεγαλείο


Σ’ αναζητώ στις μικρές εσοχές της ψυχής,
στα εαρινά των δροσοσταλίδων δάκρυα,
στους πόνους της μάνας  γέννας,
στα χαμόγελα των νηπίων επί του στήθους σου,
στα ώριμα του έρωτος μονοπάτια,
στους μόχθους και στις αγωνίες της καθημερινότητας,
στα τρυφερά της αγάπης μου όνειρα.
Σ’ αναζητώ παντού και παντού σε βρίσκω
ολόρθια ενώπιον  της ύπαρξης
με όλο το μεγαλείο της Γυναίκας.

Γιώργης Δρυμωνιάτης

Από την ΕΦΤΑΖΥΜΟΣ ΨΥΧΗ ΔΙΠΥΡΩΜΕΝΗ

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Ύμνος μικρός για τη μικρή ζωή μου.


Ύμνος μικρός για τη μικρή ζωή μου.

Όνειρο, της νύχτας μου όνειρο,
του Ήλιου μου φως,
όνειρο, μου φεύγεις και χάνομαι,
σε ζω και μεθώ.
Όμορφη που είσαι ζωή!
Κι όνειρο, αν είσ’ ένα όνειρο,
ένα Σαββατόβραδο,
μια Μεγάλη Παρασκευή,
είσαι όλα εσύ,
αστραπή και βροντή
μες στου νου μου το μέγα,
στου κορμιού το πολύ
κι η κορυφή σου ψυχή.
Στα ρολόγια του χρόνου κυκλική,
μες στον έρωτα δίψα.
Όμορφη που είσαι ζωή!

Μα μου φεύγεις, μου φεύγεις
και χάνω το Θεό,
την αγάπη , τον πόνο,
τα πάντα μου χάνω.
 Δεν μπορώ, δεν μπορώ,
είναι λίγο το ένα που είμαι
και το κλέβει, μου φεύγεις. 
Μισώ τον Ουρανό
που σε παίρνει
και που στ’ άστρα σε σπέρνει
και που αφήνει το κλάμα μου
μόνο εδώ,
στο γραφτό που μου χάρισε η μνήμη.
Όνειρο, της ζωής μου όνειρο,
ταχυθάνατο όνειρο,
πόσο σ’ αγαπώ!

Γιώργης Π Δρυμωνιάτης
Από την ΕΦΤΑΖΥΜΟΣ ΨΥΧΗ ΔΙΠΥΡΩΜΕΝΗ

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Πρωινό

Αγαπημένη μου φίλη, φίλτατη Δέσποινα Σαββίδου, 
Συγκίνηση βαθιά για μένα. Συγκίνηση, από την ομορφιά που είδαν τα μάτια σου στον τόπο μου, από τη μουσική της λατρεμένης μου Ευανθίας, από την αγάπη σου προπαντός στα φτωχά μου λόγια, που εκείνη τα λάμπρυνε εδώ μέσα. Με μεταγάγουν όλα αυτά σε έναν άλλο κόσμο, αυτόν που θα ηθελα να ζω...της εν πνεύματι ευδαιμονίας. Με όλα όσα έχω μέσα μου κρυμμένα, σε ευχαριστώ απέραντα, Δέσποινά μου. Σ' ευχαριστώ για τη μέγιστη τιμή που μπορούν να λάβουν οι απλοϊκές γραφές μου και που εσύ επανειλημμένα τούς την προσδίδεις.

Γιώργης Δρυμωνιάτης





Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Στα άνθη

Στα άνθη, στους στήμονες,
στους ύπερους πάνω,
ω Άνοιξη! Άνοιξη!
Εντός σου ας πεθάνω.


Γιώργης Δρυμωνιάτης