ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

περαστικό βαπόρι



περαστικό βαπόρι

 Έτσι, βαθιά μες στου Σεπτέμβρη
την ωραία μελαγχολία,
έλυσε τα μαλλιά μες στη σιωπή
κι ήρθε η βροχή στην περιφέρεια των ματιών της,
καθώς το πέλαγος κοιτούσε μοναχή.
Ο καπετάνιος της
δεν ήταν πια εκεί.
Είχε πνιγεί κάπου μακριά,
στην Σιγκαπούρη, σε ωκεανό βαθύ.
Κι η κόρη χαιρετούσ' ένα περαστικό βαπόρι
κι όλο ρωτούσε μια γαλάζια αλκυόνη
από  μακριά που είχε ρθει.
Όλο ρωτούσε, μα κανείς δεν απαντούσε.
Γιατί; γιατί; γιατί;

ΓΙΩΡΓΗΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ.
Από την «ΙΧΝΗ ΠΑΧΝΗΣ»