ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009


Δυο μοναξιές , μια θλίψη

Ως είδος θανάτου,
η μοναξιά με περιέλουσε
με ολόλευκη θλίψη,
λες και το φως των ασθενών
αισθήσεων
καταφέρνει να σβήσει
το έσω μου σκότος.
Δεν πονηρεύτηκα καθόλου λοιπόν;
Αχ…Και στο τέλος,
εκεί που σε βρήκα νεκρή,
δεν ήμουν κι εγώ ζωντανός,
εκεί,
πέρα.
Δυο μοναξιές, μια θλίψη.
Κι εκατέρωθεν του νοός
το άπειρον του τίποτα.
Το ανελέητο μηδέν.
Το αχόρταγο χώμα!
Τι να το κάνω το όνομα,
όταν πια δεν θα υπάρχω;
Δεν λες….
….καλά που πρόλαβα
και συλλάβισα κάπως,
δίπλα στα σκότη μάτια σου
εκείνο το εύφλεκτο δίλεξο:
« σ’ αγαπώ»!
……αν θυμάσαι……


ΑΡΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΡΣΟΥΡΗΣ
Από τη συλλογή "ΤΡΙΑΝΤΑ ΔΥΟ ΦΡΑΠΕΣ ΚΙ ΕΝΑ ΓΛΥΚΟΛΕΜΟΝΟ"