ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Σάββατο, 27 Φεβρουαρίου 2010

Πρότυπος έρως

Σ’ αγάπησα τις νύχτες που δεν σ’ είχα,
τις νύχτες, που με έδερν’ ο καιρός,
που έχαν’ απ το σώμα μου την ψύχα
κι ένοιωθα τσόφλι πεταμένο στη ματιά σ’ ομπρός.

Κι ως άνοιγα τα μάτια μου στο πέλαγός σ’ ενάντια
με χάιδευαν τα χέρια σου φορώντας άγρια γάντια,
χαρούμενα ξεσκίζονταν τα δάκρυα κι η ψυχή μου.
Σ’ αγάπησα, σε χόρτασα, χωρίς να ‘σαι δική μου.

Χερσέψανε τα όνειρα και κόντυνε η ελπίδα
κι απ’ το κουρέλι σέρνονταν, που κουβαλούσα ζώντας.
Σ’ αγάπησα, σε χόρτασα κι ας μην ποτέ σε είδα,
ανήκεστος, παράφορος, ερωτευμένος όντας.

ΑΡΙΣΤΟΚΛΗ ΚΑΡΣΟΥΡΗ
Από τη συλλογή
"ΕΙΚΟΣΙ ΥΠΟΡΧΗΜΑΤΑ ΧΑΡΑΣ"