ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013


Νεφέλη

Αιματοδάκρυα στα μάγουλά της.
Στις παρειές τού Ουρανού
Στην άκρη τού βουνού
ένας γκρεμός ουρλιάζει
κι ένα κυκλάμινο μικρό
στο βράχο, συνδακρύζει.

Μη , Ουρανέ, μη σκοτωθεί.
Κάμε ζωή να θέλει.
Κι αν δεν την θέλει τη ζωή,
πλάσ’ την με φως και με φιλί
και κάμε την Νεφέλη.
 
Με μέλι άλειψε τα σωθικά της.
Δος της και νέκταρ λουλουδιού.
Καρδιά μικρού παιδιού
στο στέρνο της φωλιάζει.
Και μια ψυχή δυο ημερώ
στ’ εντός της φτερουγίζει.
 
Μη , Ουρανέ, μην πληγωθεί.
Κάμ’ Έρωτα να θέλει.
Κι αν δεν διψάει για έρωτα,
μην απαντάς σαν σε ρωτά,
μα κάμε την Νεφέλη.

ΓΙΩΡΓΗΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ
Από την συλλογή
ΕΝΟΡΧΗΣΤΡΩΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ