ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2014

Εφτά γενναίοι πύργοι


Εφτά γενναίοι πύργοι
το στερέωμα.
Εφτά καθάριες μπόρες
το πιόμα του Θεού.
Εφτά πελώρια μάτια
το βλέμμα του νεκρού.
Εφτά τα σκαλοπάτια
που ‘ χω ν’ ανεβώ.
Εφτά μερώ φεγγάρι
η αγάπη μου.
Όρθιο στο παλάτι
των στεναγμών.

γ.π.κ-δρ.

Αφθονία πάθους και ελέους
η φύση μου.
Τι καλό και τούτο!!

γ.π.κ-δρ.

Με πήρεν ο Ήλιος
και μ’ έκαμε μαύρον.
Μα τ’ άσπρο σου , άστρο,
ποθώ.
Λευκός στη λήθη
να παραδοθώ.

γ.π.κ-δρ.

Α πια…μ’ αυτόν τον τελευταίο ασπασμό.
Όχι, δεν θέλω οχτακόσιους ασπασμούς
την ώρα που πεθαίνω.
Και μάλιστα απ’ τους πολλούς
που ούτε μια
δεν μ’ ασπαστήκαν στη ζωή.
Α, ρε μπαγάσηδες!
Τώρα που είμ’ ακίνδυνος, φιλιά.
Ω ψες δαγκωματιές, κουφάλες…

γ.π.κ-δρ.