ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2017

Κάτι σαν έρωτας που μοιάζει

Κάτι σαν έρωτας που μοιάζει

Σήμερα κλάδεψα τις τριανταφυλλιές μου.
Είναι αλήθεια πως πληγώθηκα,
δεν είναι εύκολη δουλειά
το χάδι πάνω σ' ακανθώδες κάλλος.
Μα τί και πως πληγώθηκα;
Σαν τις ποτίσω με το αίμα μου,
εξαίσια φουντώνουν και το πορφυρό μου
όλο το πίνουνε προς δόξαν του Θεού,
μα και δική μου!
Κι,  Άνοιξη,  όλο μου το δίνουν πίσω
στα πέταλά τους να το πιω.
Ναι , τις λατρεύω μ' όλα τους τ' αγκάθια.
Κι όσο κι αν μου τρυπούν τα δάχτυλα,
τόσο και πιο πολύ θα τις χαϊδεύω!
Για να παλεύω την εκ φύσεως μοναξιά μου
μ' εκείνες, που μες στη φύση τους μονάχα,
μέσα στον τέλειο κύκλο της ζωής τους
μια με γαληνεύουν, μια μ' εκτοξεύουν αψηλά,
πιο πάνω κι από τ' άνθη τους τα τόσο ηδονικά,
πιο πάνω κι από τον ηδύ τον πόνο  
των μικρών τους τρυπημάτων.
Τον πόνο που στο ένα εντέλει οδηγεί.
Στη σμίξη των αρχέγονων αιμάτων.


Γιώργης Π. Δρυμωνιάτης 

Από την 'ΕΡΩΤΑΡΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑ ΔΑΚΡΥΩΝ"