ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Δευτέρα, 5 Αυγούστου 2013

Δεν σε φοβάμαι

Νάτος και πάλι ο Θάνατος
που με παραμονεύει.
Βρε αϊ χάσου από δω!!
Είμαι μικρός ακόμα.
Κι αν ράγισ' η καρδούλα μου,
την μπάλωσα μ' αγάπη
μονομερώς μα επιτυχώς
και δεν θα σταματήσει,
όσο κι αν συ, απαίσιε,
πρόωρα το γυρεύεις.
Το 'βαλα πείσμα, Θάνατε.
Ας ελιναι ραγισμένη.
Ας μου τη βγάλαν οι γιατροί
απάνω στο τραπέζι
και με νυστέρι' ας κέντησαν
τις πιθανότητές μου.
Εγώ, σε πείσμα σου, 'κατό
λέω να ζήσω χρόνια.
Κι ας με πονάει διαρκώς.
Κι η θλίψη ας την τρυπάει.
Δεν σε φοβάμαι, Θάνατε
κι ας με πονάει η καρδιά μου!

ΓΙΩΡΓΗΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ
ΑΠό την ΕΦΤΑΖΥΜΟΣ ΨΥΧΗ ΔΙΠΥΡΩΜΕΝΗ