ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΚΗΠΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΣΙΜΑΤΗ-ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗ
O χρόνος, ο χαζορολογάς, τα ρολόγια μ' όλα έχει χαλάσει. Ένα μόνο ρολόι που χτυπάει τικ-τάκ

είν' η καρδιά μου, που μετράει την αγάπη που πετάει στα όνειρά μου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣE ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΤΕΝΤΩΣΟΥ, Ω ΨΥΧΗ ΜΟΥ, Ν' ΑΨΗΛΩΣΕΙΣ ΤΡΕΙΣ ΠΟΝΤΟΥΣ,ΚΑΛΟΤΥΧΗ!







Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2013

Πρόσωπα των ερώτων




Κι επειδή ίσαμ' αύριο
μπορεί και να πεθάνω,
κρατήστε το γέλιο μου
ζωντανό στις απλώστρες σας,
ω, πρόσωπα των ερώτων!
Να το βλέπει ο Ήλιος
και τα μάτια σας
να το βλέπουν οι κόρες
και τ’ αγόρια σας
κι ας μην βλέπω πια φως εγώ
κι ας μην έχω το γέλιο σας
οδηγό μου πλέον στο διάστημα.
Μου αρκεί που γελάσαμε
ένα λεπτό μαζί.
Κι ήταν φως το παν γύρω μας.
Κι ήταν έρωτας 'κείνο
το πυρφόρο γέλιο μας.
Μου αρκεί η πρόσκαιρη,
η μικρή ωραία αιωνιότητα
της στιγμής εκείνης...
Η μεγάλη μου  έκρηξη
ένα γέλιο ήταν,
διαστελλόμενο ως το άπειρο,
μέσ' από τις ψυχές σας,
τις ερωτόμορφες.
Ευχαριστώ σας πρόσωπα
των ερώτων μου.
Ευχαριστώ σας Εικόνες μου.
Κρατήστε μου το γέλιο
στο στόμα σας.…κραταιό!

ΓΙΩΡΓΗΣ Π. ΔΡΥΜΩΝΙΑΤΗΣ
Από την "Μόνος στην οδό Δρυμώνος"